Even een verslagje over mijn eerste stageweek.

Al bij het binnenstappen van Maternidade de Alfredo da Costa (MAC) voel je het hoge niveau van dit gespecialiseerde ziekenhuis. Het is gek voor ons dat je hier enkel bolle buiken en pasgeboren baby'tjes ziet. Ik voel een grote aantrekkingskracht. Dat is al een goed begin!

Er zijn hier zoveel verschillende afdelingen, waardoor elke zwangere de perfecte opvolging krijgt. Voor alle duidelijkheid: in Portugal zijn er gezondheidscentra, centro de saude. Alle normale zwangerschappen worden hier opgevoldtot 38 weken. Mocht er enige twijfel zijn of een probleem, dan worden deze doorverwezen naar MAC. Dus ook vanaf 38 weken komen ze op consultatie en ze bevallen ook hier. Thuis bevallen is vrij ongewoon. Er is hier een consultatiebureau gespecialiseerd in de opvolging van tieners, een andere voor diabetes, nog een voor hypertensieve aandoeningen, dan voor vrouwen met meerdere miskramen. Zo is er voor elke pathologie een apart team verpleegkundigen en gynaecologen.

Ook hebben ze het borstvoedingslabel 'Baby Friendly Hospital' verworven!! Jonge moeders kunnen hier op elk moment van de dag terecht voor borstvoedingsbegeleiding, in een soort salon. En wat nog gekker is: ze leggen hier een moedermelkbank aan. Moeders met een goede melkproductie kunnen wat melk doneren voor bijvoorbeeldprematuren.

Ik stond deze week op consultatie 'Alto Risco'. Hier worden enkel zwangeren opgevolgd, die om een bepaalde reden een hoogrisicozwangerschap hebben (los van diabetes en hypertensie). Ook komen hier dan devrouwen, met een normale zwangerschap,op controle vanaf 38 weken.

Devroedvrouwen doen hier zelf de consultaties en die mocht ik steeds mee volgen. Ook is er hier een kamer met6 CTG-monitors samen (waarmeewe de harttonen van de babybeluisteren en de weeën opmeten). Je kan je wel voorstellen watvoor een drukte dat is: zesmaal het geklop van een babyhartje aan zo'n 140slagen per minuuten daarboven het uitbundigegetater van hun moeders. In het CTG-lokaal is er bureautje waar de consultaties doorgaan. De deur blijft altijd open. De vrouwen kennen geen geheimen voor elkaar en voelengeen schaamte.

In de ochtend kan het er ongelooflijk druk zijn. Er wachten zo'n 15 vrouwen op een CTG en zo'n 10 vrouwen op een consultatie. Maar in Portugal is koffie heilig, endusnemende verpleegsters op hun gemak een koffiepauze. Geen enkele zwangere neemt hen dat ook kwalijk.En wanneer de harttonen niet optimaal zijn, wordt het CTG toch afgeschakeld omdat er nog teveel vrouwen aan de beurt moeten komen.

Ik mocht helpen om de CTG's aan te schakelen en ik hielp ook wat het dossier in te vullen. Het ging albest goed om het gesprek te volgen! De vroedvrouwen namen steeds te tijd om iets te vertalen of de situatie van de vrouw te schetsen.

Ik werd ook bij alles betrokken. Woensdagochtend mocht ik mee naar de abortuskliniek. Dit was voor mij de eerste keer dat ik zoiets meevolgde, en het was best heftig. Een abortus leek een vorm van anticonceptie, aangezien alle vrouwen, op één na, niet aanenige vormvangeboorteregeling deden. Psychologische ondersteuning hadden ze allemaal niet nodig. In Portugal is de wetgeving rond abortus nog maar zo'n twee jaar ingevoerd. Een zwangerschapsafbreking kan tot 10 weken na de conceptie. Of tot 12 weken, indien er een verklaring gebeurt dat de vrouw psychische problemen heeft.

Het was een gevulde week. Maar de eerste indrukken zijn zeer goed. Volgende week start ik op materniteit, dit gedurende twee weken. Ik kijk er al naar uit!

Veel groetjes!! Hanne